Geli¿me sürecinde sermaye kaynaklar¿n¿n ekonomik geli¿meyi belirlemede büyük pay¿ oldu¿u bilinmektedir. Sermaye kullan¿m¿nda mutlak büyüklük kadar, gerçekte ondan daha da önemlisi sermayenin kullan¿l¿¿ biçimidir. Diyarbak¿r'da, özellikle büyük mülkiyeti tasarruflar¿nda bulunduran tar¿msal i¿letmeler, sermaye birikimini olu¿turacak kapasiteye sahip olmu¿tur. Yörenin en önemli geçim kaynä¿ olan tar¿msal üretimde l960'lardaki durumuna göre, çok önemli geli¿meler olmu¿tur. Ülkemizde Be¿ y¿ll¿k kalk¿nma planlar¿n¿n bälad¿¿¿ y¿llarda il tar¿m¿ üretim ve verimlilikte Türkiye ortalamas¿n¿n hayli gerisindeydi. 2000'li y¿llar¿n bälar¿nda tar¿msal üretimde üretim ve verimlilikte meydana gelen olumlu geli¿meler, birikmi¿ sermayenin yeniden tar¿msal üretimde yo¿un olarak kullan¿lmas¿yla mümkün olmu¿tur. Ancak, imalat sektöründe ayn¿ derecede geli¿me sälanmam¿¿t¿r. 1960-1990 y¿llar¿ aras¿nda imalat sanayi son derece c¿l¿z kalm¿¿ ve neredeyse birkaç küçük yat¿r¿m haricinde bir geli¿me sälanmam¿¿t¿r. Geli¿menin önündeki en büyük engel bölgedeki istikrars¿zl¿kt¿r. 2000'li y¿llar¿n bä¿nda imalat sanayinde küçük çapta da olsa yat¿r¿mlar bälam¿¿t¿r.
