Cocuklugumuzdur bizi sekillendiren, bugünlere getiren. Ailesindeki erkeklerin gölgesinde büyüyen Virginia Woolfun kalemi de cocuklugundan ayri tutulamaz. Tam da bu nedenle, yirminci yüzyilin baslarinda kaleme aldigi bu eserde Woolf öncelikli olarak kadinin bireyselligini sorgular ve onun edebiyattaki yerinden yola cikarak alisilmadik bir öneri sunar Yazmak isteyen bir kadinin öncelikle parasi ve kendine ait bir odasi olmali.

Woolf, British Museumun raflari arasinda kadini ararken, Shakespearein hayali kiz kardesi ve dönemin önemli kadin yazarlarina atifta bulunarak bizlere sadece para ve oda fikrine nasil ulastigini göstermekle kalmaz, ayni zamanda kadinin bastirilan sesi olur. Ona göre kadin kendisine reva görülen sefalet ve karanlikta bile cabalamayi birakmamali, yazmali; esitsizliklere ve haksizliklara karsi sesini duyurmalidir