XVIII. yüzyilin en önemli düsünürlerinden biri olan Jean-Jacques Rousseau siki bir toplum elestiricisi olarak taninir. Toplum sözlesmesinden önce yazdigi iki söylev bu baglamda düsünülür. Insan dogal durumda iyiydi, düsünmeden doganin bagrinda yasiyordu, toplumsal ya da uygar duruma gecince baska insanlarla iliskileri artti, mülkiyeti yaratarak bozulmayi yasamaya basladi, lükse, hirsa, esitsizlige, kötülüklere yöneldi. Bilimleri ve sanatlari olusturdu, bunlar onun bozulmasini artirdilar. Ancak insan dogal duruma dönemeyecektir. Öyleyse dogal yasama benzer bir yasam düzeni kurmak gerekir. Bunun özü de toplum sözlesmesine dayanir. Her toplumun üyeleri birbirlerine toplum sözlesmesiyle baglanmalidirlar. Toplum sözlesmesiyle insan toplum yararina bazi özgürlüklerinden vazgececek ve genel isteme bas egecektir.
