Günesin insanin icini mutlulukla dolduran sadece hatiralarimizda kalan sicak yaz günleri, yerini kavurucu ve cekilemeyecek bir iskenceye dönüstürdügünde insanlarin artik tek sevdigi mevsimdi kis. Giyilen kiyafetler insanlari
en azindan soguktan koruyabiliyordu. Insanin kalbini isitan, dinginligin ve romantizmin mevsimi kis da artik eskisi gibi degildi. Yagmur damlalari insana huzur degil aci vermeye baslamisti. Insanlik, bu döngü cikmazinda kaybolmustu. Bedenlerinden acilar icinde cikmaya calisan ruhlarini kontrol etmeye calisirken etrafa bakiniyor ve pismanliklari disinda hicbir sey göremiyorlardi. Insanligin gözleri kapanirken duyduklari tek sey rüzgara karismis
yagmur sesi ve kargalarin aci aci ötüsleriydi.