Kimin hikayesi bu Kieningerin mi Studerin mi, evli ve cocuklu anlaticinin mi, yoksa Peter Bichselin mi
Mevsimlerde domates rengi duvarlari, dökülen boyalari, eskimis tesisatlari ve pek de siradisi görünmeyen alelade sakinleriyle yaklasik 40 yillik ömre sahip üc katli bir bina tasvir ediliyor. Apartman, farkli hikayeleri bir arada tutan tutkal göreviyle metnin odaginda yer aliyor. Ücüncü katta oturan anlaticiyazar, zemin katta yasadigini tasarladigi, üstelik kendisiyle benzer yanlari bulunan Kieningerin hikayesini yazmaya koyuluyor; eser bu noktada yazarla yazdigi hikayenin birbirine karistigi bir gelgite dönüsüyor.

Isvicreli yazar Peter Bichsel, tasarladigi yeni yazma teorisiyle Mevsimlerde bir bakima anlatmanin kendisini anlatiyor, hikayenin yazilis sürecini, olasiliklari paylasiyor ve oldukca siradan durumlari bir araya getiriyor. Kurguya müdahale eden, kahramani Kieningerin hayatini keyfine göre sekillendiren, yazdigi metne dahil olan yazar portresiyle, yazma eyleminin kendisine, yazarin zihninin yazma esnasindaki görüntüsüne isaret ediyor. Bichsel, kurgudan olay örgüsünü söküp aliyor; yerine parcalar, kopuk yazilar, kesik kesik diyaloglar, mantiksiz durumlar koyarak metni bütün bir bilinc akisi sunusuna dönüstürüyor. Öyle ki roman, hikaye yazan bir zihinden, kagida aktarilacakken dökülenlerin toplami haline geliyor.