Panstwa baltyckie stanowia wazny element europejskiej architektury bezpieczenstwa. To one odgradzaja Federacje Rosyjska od jej królewieckiej eksklawy, pomagaja mitygowac dzialalnosc Floty Baltyckiej, a razem z Finlandia i Szwecja zamykaja morskie wyjscie z Zatoki Finskiej. Z punktu widzenia Moskwy ich terytorium mogloby stanowic znakomita pozycje wyjsciowa do ataku sil NATO na drugie najwazniejsze miasto kraju ? Petersburg. Brak kontroli nad tym kawalkiem baltyckiego wybrzeza oraz hipotetyczna mozliwosc odwetu uniemozliwiaja Rosjanom ogólnie pojeta ekspansje nie tylko w kierunku Morza Baltyckiego, ale takze prowadzenie bardziej agresywnych dzialan wzgledem np. Bialorusi, Finlandii czy, przede wszystkim, Polski. Gra o bezpieczenstwo tego terytorium nie toczy sie tylko w sferze czysto wojskowej, ale zgodnie z prawidlami wojny nowego typu takze w walce sluzb specjalnych, wplywu informacyjnego, cybernetyki, presji gospodarczej, dyplomatycznej, polityki surowcowej i zarzadzania nastrojami spolecznymi. Stad latwo wyprowadzic wniosek, ze sprawowanie kontroli nad danym rejonem geograficznym moze, ale nie musi byc tozsame z jego fizyczna okupacja, a liczba potencjalnych zagrozen dla stabilnosci panstwa jest dzis wieksza niz to mialo miejsce w przeszlosci.

W jaki sposób Litwa, Lotwa i Estonia radza sobie z powyzszymi wyzwaniami? Jakie dzialania podejmuja, by wzmocnic swój potencjal wojskowy? Jak prowadzona jest ich polityka zagraniczna i jakich szans upatruja w rozbudowie swych powiazan gospodarczych w regionie? Na wszystkie te pytania stara sie odpowiedziec niniejsza publikacja.