Senin hiç agacin oldu mu? Kendin ektigin, kendin suladigin, ilk yapraklarini sevinçle karsiladigin bir agacin... Benim oldu. En iyi arkadasimdi Telli Kavak, hâlâ da öyle. Hep konusurdum onunla; dertlerimi, ögrendiklerimi, sevdiklerimi anlatirdim. Sert rüzgârlara dayanmasi, günese uzanabilmesi için cesaretlendirirdim onu. O da konusurdu benimle. Bazen yapraklarini hisirdatarak, bazen de rüzgârda salinarak... Ondan hiç ayrilmayacagimi sanirdim. Sonra öyle bir sey oldu ki "sevginin uzagi yakin, engelleri yok ettigini" ögrendim. "Sakin korkma. Yanindayim ben. Bu karayel bir süre sonra dinecek. Yine günes dogacak... ...Yine dimdik duracaksin. Yine daglari, tepeleri göreceksin. Yine kuslar konacak incecik dallarina." Hamdullah Köseoglu'nun kaleminden Elif ile Telli Kavak'in sevgi ve içtenlikle büyüyen dostluk hikâyesi...