Çocu¿unuza nas¿l s¿n¿r koyacä¿n¿z¿ biliyor musunuz? S¿n¿r koydu¿unuzu zannediyor ama sürekli çat¿¿ma halinde ve kar¿¿ kar¿¿ya m¿ geliyorsunuz? Hay¿r dedikçe aran¿zdaki sevgi ileti¿iminin zarar gördü¿ünü mü dü¿ünüyorsunuz? Koydu¿unuz kurallar sürekli ä¿l¿yor ve siz bir ç¿k¿¿ yolu mu ar¿yorsunuz? Günümüzde ebeveynlik ve e¿iticilik, hiç olmad¿¿¿ kadar bilinçli bir çaba gerektiriyor. "Travma yaratmayay¿m", "duygular¿n¿ zedelemeyeyim", "yanl¿¿ iz b¿rakmayay¿m" kayg¿s¿yla her ad¿m¿ dü¿ünen bir nesil var art¿k. Bu fark¿ndal¿k çok de¿erli. Ama ayn¿ zamanda yeni bir tür yorgunluk do¿uruyor: Sürekli sorgulayan, s¿n¿r koymaktan çekinen, s¿n¿r koyarken suçluluk duyan, "hay¿r" dedikten sonra pi¿manl¿k hisseden yeti¿kinler. Bir yanda geçmi¿in sert, kontrol odakl¿ disiplin anlay¿¿¿. Öte yanda her ¿eye "tamam" diyen, çat¿¿madan kaç¿nan, her iste¿inin kar¿¿lanmas¿n¿ bekleyen çocuklarla yeni nesil ebeveynlik. Ve tam ortada, ikisi aras¿nda s¿k¿¿¿p kalan siz. S¿n¿rlar ve Sevgi, i¿te bu ikisi aras¿ndaki bo¿lu¿a yaz¿ld¿.